Check out deze leuke filmpjes over experiences onderweg.
Doet ons even terugdromen…

Hat tip @mvissers

Afgelopen weekend gaf ik een one-to-one fotoworkshop aan Rosemie. Een late workshop voor Music for Life.
Samen naar foto’s kijken, zien wat de sterke punten zijn en waar er nog kan aangewerkt worden. Technisch een en ander uitleggen.
Ik doe het graag. (Vraag maar aan mijn lief, die dan stilletjes er vantussenuit muist als het haar teveel wordt)

Het is ook een veel gestelde vraag na onze reis: die foto’s, hoe doe je dat…

Het antwoord is heel simpel: Veel oefenen, één worden met je toestel, en denken door een lens.

Vandaag botste ik op 2 kleine en goedkope boekjes die ik die mensen graag durf aanraden. (Voor slechts 5 dollar kan je immers niet sukkelen)
10 manieren om je fotografie te verbeteren. Deel 1 en 2 -onderaan de pagina- .
Een topper voor amateur fotografen die wat dieper willen in gaan op hun fotografie.

Bij Craft & Vision vind je trouwens ook zwaarder werk, voor de iets meer advanced fotografen. Getuige het nieuwe boek van Piet ‘More than Words’ over zwart wit conversies, maar evengoed ‘Vision is better’ met artikels over fotografie.
Telkens aan dezelfde goedkope 5 dollar. Zelfde prijs voor de iPad app.
Een ware ontdekking zeg maar…

Het is hier van mijn (Ine’s) kant stilletjes geweest de laatste maanden… Dat had te maken met mooie werkprojecten, en goesting. Goesting om me te smijten op die projecten en geen goesting in andere dingen, zoals schrijven, sharen.

Een kleine terugblik op het afgelopen jaar en ik weet dat er veel veranderd is.
Weg van de geijkte patronen is het veel gemakkelijker ‘je-zelf’ te worden, met aandacht voor de dingen die je zelf wil.

We zijn altijd al vreemde eenden geweest, zowel Catherine als ik. We kozen vaak voor de niet voor de hand liggende keuzes. Veel mensen vinden dat cool. Maar toegegeven, we botsten vaak op tegen de geldende ‘norm’.
Read the rest of this entry »

Ja, de laatste maanden is niet alles altijd rozengeur en maneschijn geweest. Dat heb je met reizen. En met het leven. Het is niet altijd wat je hoopt en het gras lijkt altijd groener aan de andere kant.

Nogal wat mensen dachten dat we plots eerder zouden terugkeren naar België. We willen u gerust stellen: we blijven nog even weg. Ik weet dat mijn grootmoeder het liever anders had gelezen maar elders zijn bevalt ons nog teveel momenteel. Read the rest of this entry »

Ik herinner me mijn eerste communie nog als gisteren, ‘t is te zeggen, ik herinner me vaag het feest, en de vele mensen, het lammetje met bloed, maar vooral dat ene kadootje, van die ene suikertante, die nog studeerde en geen geld had. Zij gaf wat mijn neef en ik ons nog tot op vandaag herinneren: Het beste kado van al. Een eenvoudige treinreis naar Antwerpen,voor een theatervoorstelling over een piraat. Een ijs met 12 bollen in een ijssalon. Een ervaring. Een avontuur. Een verhaal. Read the rest of this entry »

Als de nieuwe plaatsen, de nieuwe sferen niet telkens opnieuw mijn wonden hadden geheeld, dan had ik vast een stalen schild voor mijn hart gebonden. Dan was ik waarschijnlijk ook vastgeroest in een veilige onverschilligheid.

(Danny Ronaldo)

Immens schoon vind ik dat. Die woorden. De beelden ook.
Maar die woorden. Ze zijn treffend voor wat ik soms voel. Denk.
Hoe we van hier soms kijken naar ginds. Van een afstand en ons vaak dingen bedenken.
Catherine opperde het daarstraks nog:
Hoe kan dat nu…
Hoe kan er nu na 4 jaar nog geen regering zijn en komt er niemand op straat. (Hier in Argentinië zou je alvast al een paar protestmarsen gezien hebben…)
Hoe kan de UN plots gewoon van de een op de andere dag executies van homofielen niet langer afkeuren.
Hoe kan het dat mensen iemand pesten tot brandplekken toe en daar nog geld voor krijgen ook?

Waarom schreeuwt er niemand moord en brand?

En toegegeven, als ik de vraag stel aan mezelf. Zou ik opstaan? Zou ik meepesten, durf ik niet te antwoorden.

Zitten we dan allemaal in die veilige onverschilligheid?

Er zijn veel beelden die je niet kan vangen.
Nachtbeelden. Landschappen. Intimiteit.
Er zijn vaker beelden die te groot zijn voor de camera. Teveel kleuren bevatten en zich niet laten opsluiten in het donkere bakje.
Zo ook de intensiteit van de mooiste watervallen ter wereld.
Te groot, te groen, te krachtig. Té.
Read the rest of this entry »

Na teveel dagen in het hectische Buenos Aires dat ons niet zo paste zijn we ‘gevlucht’ naar de countryside in Argentinië. Voor een weekje weg.
Na Cordoba, die ons naast een ongelooflijk aangename rust ook mooie kunst toonde, zakten we af naar Salta. In Salta is er de Tren de las Nubas, de trein van de wolken, die je 4000 meter hoog brengt en je tussen de wolken laat rijden.
Read the rest of this entry »

-De auto’s rijden hier even zot als in België.
-Er zijn hier hondersitters die met de honden gaan wandelen. 20 tegelijk… Schitterend zicht hoe iemand zichzelf telkens in de knoop loopt.
Of in de hondenkak stapt…
-Ze spreken hier anders Spaans dan in Spanje. Het klinkt Italiaans… En is nagenoeg onverstaanbaar.
-Ze zijn hier verslaafd aan een raar goedje dat de vervanging is van koffie: mate. Het ziet eruit als een groen papje waar ze heet water aan toevoegen en dat ze met een pijpje leegzuigen.
-Om 9u ‘s avonds beginnen koken is geen vreemde gewoonte hier.
-En gaan dansen om 2u evenmin. ‘s Nachts. Alsook aan de bel hangen om op bezoek te komen.
-Ze halen hier het vuilnis ELKE avond op. Behalve op zaterdag.
-’s Avonds trouwens wordt de stad gevuld met cartoneras: mensen die het afval sorteren en het verkopen aan de recycling centers. Ze zijn arm en het is hun manier om geld te verdienen.
-Tijdens feestdagen en weekends is de stad bijna autovrij. Op andere dagen is er constant file. (Elke dag komen er zo’n 1 miljoen auto’s de stad binnen.)
-Inefficientie ten top: de supermarkt. Aan de kassa zijn er geen loopbandjes en scant men eerst je boodschappen vooraleer de cassiere al die boodschappen in een zakje steekt. Als je dat zelf doet kijken ze een beetje raar.
-Je hebt hier veel rijdende autowrakken. En ook veel stilstaande. Alsof iemand zijn auto heeft laten staan en vergeten is waar ie geparkeerd stond. 10 jaar later staat ie er nog.
-Geen wonder dat de argentijnse vleesconsumptie de hoogste ter wereld is: een steak van 400gr is niet ongewoon. (Een normale portie in Belgie op restaurant is 150gr…) De Australier naast ons had daar geen probleem mee. (Maar dat zijn dan ook rare gasten…)
-Peper bestaat hier niet: op restaurant staat er steevast zout op tafel. Peper daarentegen is nergens te bespeuren… Jammer, want de gerechten zijn steevast te weinig gekruid.
-Om het openbaar zwembad te bezoeken moet je eerst langs de aanwezige dokter passeren. Die checkt of je al dan niet ziek bent. Dan pas mag je binnen…
En dn politieke eigenaardigheid: De ex-president is vorige week doodgevallen. Dat is (was) toevallig de man van de huidige presidente. Die voor de volgende ambtstermijn terug haar man ging steunen in zijn campagne om president te worden….
Wordt (zoals altijd) vervolgd..

Na een korte tussenstop in België vielen ons de volgende dingen op:
-Ze rijden daar in het gat. Maar echt, niet te doen agressief. In het gat.
-Richtingaanwijzers noemt men daar ‘pinkers’. En bij Mercedessen en BMW’s  zijn die standaard kapot.
-Ze hebben daar al 4 jaar geen regering. Al 4.jaar.geen.regering. En toch lijkt er daar niets aan de hand…
Ge zoudt op zijn minst verwachten dat wegen enzo niet meer zouden hersteld worden ofzo. Maar neen. Daar hebben ze die andere regeringen voor…
-Ze hebben daar OVERAL wegenwerken.
-En bijgevolg overal ook file. Op zondag. Om 12u ‘s nachts. File gegarandeerd.
-Ze fotograferen u graag als ge in de auto zit. Met flits.
-De treinen rijden, maar nooit op tijd. En dus is het een beetje gokken: met de auto in de file en te laat of op de trein en te laat…
-Er is reality TV. Op elke godverdomse zender. En bijna altijd over eten. Koken met, eten met, Gaan eten, Komeneten…
-En realityprocessen. Met reality-ontknopingen. Bijna Amerikaans…
-En realitypolitiek.
-Een regering vormen duurt minstens 3 jaar. Voor de federale tenminste.
-Ze hebben daar 3 regeringen. Eentje voor het Vlaamse gewest, eentje voor het Waalse en eentje federaal. En ze hebben dan ook nog 3 regeringen voor de gemeenschappen (Nederlands, Frans en Duits). Sjjj…
-Er is een koning, maar die mag dus niets zeggen daarover. Meer nog, ze willen wat hij nog mag zeggen verminderen. Terwijl, algelijk sjanse hij er nog is. Anders zeiden ze in de politiek niets meer tegen elkaar.
-Precies gelijk bij de customer service . Dat wil daar zeggen: een telefoonstem die u doorschakelt naar het volgende menu. Naar het volgende. Naar het volgende. Naar het volgende. En dat herhaalt. En herhaalt. En herhaalt…
-De mensen BBQ’n in de winter (wellicht omdat het daar altijd slecht weer is. Ook in de zomer.)
-Ah. En de best of all. Ze eten daar frieten. Met mayonaise.
We love it!