Toen we Bart interviewden merkte hij op dat mensen soms met een beetje afschuw zeggen dat hij veel geluk heeft. Daarbij insinuerend dat zij minder kansen hebben. Ook wij hoorden dat al enkele malen. Meestal in één adem gevolgd door de redenen waarom wij dit wel en zij dit niet kunnen: ik werk in loondienst, ik heb geen job die ik kan meenemen, we hebben kinderen,…..
Ine schreef daar eerder al een reactie op. Ook Bart haalde aan dat het volgens hem weinig te maken heeft met minder kansen krijgen maar bepaalde keuzes die je maakt. Toen ik enkele dagen terug met Natan aan t praten was, een Argentijnse industrial designer die jaren in Melbourne woonde, dan vergeleek hij zijn leven met dat van enkele vroegere studiegenoten.
De meesten van hen zijn steeds in Argentinië gebleven, hebben een vaste job, een mooie auto en een eigen huis. Hun wereldbeeld is beperkt tot wat ze in Argentinië meemaakten. Daardoor is hun kritisch vermogen tav hun eigen wereld en cultuur beperkt – ze zien de inefficientie van de systemen niet, vatten de rijkwijdte van sommige attitudes niet. Nathan’s investering? Eerst de reizen die hij maakte en sinds begin dit jaar een boeiende start-up. Hij stak er al zijn zuurverdiende spaargeld in en verkoos bewust het avontuur boven een goed betaalde job en een eigen huis. Zijn reizen door Europa & Azie en jaren wonen in de USA en Australie hebben hem een persoonlijke rijkdom gegeven die hij nooit had vergaard was hij in Argentinië gebleven.
Misschien stelde hij het iets te veel als een of/of redenering voor. Met wat out-of-the-box denken kan je al gauw één en ander optimaliseren. In een ideale wereld kan je risico’s met enkele rotsvaste zekerheden combineren. Een plan B voor wanneer het avontuur je door woelige waters voert. Een eigen huis dat verhuurd wordt tijdens de reizen. Een beetje geld op de bankrekening voor noodgevallen. Wat aandelen in windmolens. Voor de mindere tijden…
Maar het klopt wel wat hij zegt, het heeft weinig met geluk te maken, maar met bewuste keuzes. Keuzes die net als alle andere komen met voor- en met nadelen, met highs en lows. Keuzes die bepaalde risico’s inhouden en niet altijd voor de hand liggen.
Voor deze reis werkte ik in loondienst en was een klein jaartje zelfstandig in bijberoep. Voor we vertrokken onderzocht ik alle mogelijke scenario’s. Enkele opties werden al gauw van de baan geveegd wegens te risicovol of ontoereikend. Zelfstandig in hoofdberoep worden zou zelfmoord geweest zijn, daarvoor was mijn bijberoep niet substantieel genoeg. Meer nog, dat was niet mijn ambitie. De beste optie leek al gauw een combinatie van loopbaanonderbreking (of tijdskrediet zoals dat heet in de privé-sector) en zelfstandige in bijberoep. De som die je via tijdskrediet krijgt is beperkt, maar biedt wel wat ruimte en tijd voor eigen projecten. De combinatie met inkomsten van zelfstandige in bijberoep zou het financieel dan weer uitbalanceren. En door dit te combineren met het uitbouwen van butikk.nu zou ik één en ander kunnen optimaliseren.
De uiteindelijke weg tot hier was zeker niet altijd vanzelfsprekend. Qua online communicatie had ik voorheen al wel wat skills vergaard. Verschillende mooie SEO resultaten, lovende kritieken over de nr32 Social Media actie, voldoende ervaring met SEA om door Google als Certified Professional erkend te worden, enz.
Maar zelfstandig zijn is meer dan die skills as such. Er komt een hoop account management bij. Adwords campagnes instellen en adwords uitleggen aan mensen zonder voorkennis zijn 2 verschillende dingen. Vooral vanop afstand soms niet gemakkelijk. Het ‘werk’ as such kan perfect van eender waar ter wereld gedaan worden. Maar de communicatie met de klanten vind ik bij momenten nog steeds niet evident. Niet omdat het werk niet goed zit, maar omdat ‘account management’ niet mijn favoriete bezigheid is. Mensen die me kennen van toen ik als ‘account’ in de reclame aan de slag was, weten dat. Ik hou er niet zo van te “sturen”, om te gaan met de hidden agenda’s van anderen of mensen te overtuigen waarom wat ze vragen zinloos is en ze beter zus of zo zouden doen. En dat is ok, ik heb andere talenten. Maar als onverwachte gebeurtenissen of onrealistische verwachtingen van klanten de dingen complexer maken dan geanticipeerd, dan is t soms vloeken. Dat is thuis zo, en dat is hier niet anders. T is niet omdat dit jaar draait rond ‘goesting‘, dat alles steeds in onze schoot geworpen wordt. En als ik door omstandigheden bij de ex-werkgever, na dit jaar een nieuwe job moet zoeken, dan is dat een economische realiteit waar ook ik moet mee rekening houden.
Ik zou het absoluut opnieuw doen. Morgen als het moet. Ik ben doodgelukkig dat ik niet, zoals sommige anderen, na vele jaren nog steeds als account lange dagen klop aan misschien wel hetzelfde startersloon. Ik zou dat voor geen geld in de wereld willen ruilen met de rijkdom aan ervaringen die ik dit jaar mocht beleven. Dus, true, I’ve been very lucky. Maar zeggen dat wij meer kansen of meer geluk hebben dan anderen? Nah, ik denk het niet.
Wil je onze verhalen in real time volgen? Nomadz.nu op Facebook of op Twitter
Tiger Woods zei een jaar of 5 terug, het lijkt erop dat hoe meer ik oefen, hoe meer ik geluk heb….
Bij alles wat we ondernemen hoort geluk. Sommige mensen durven geluk aan te nemen wanneer ze het krijgen en anderen zien enkel de risico’s. Bart had geluk dat hij een green card kreeg. En hij ging ervoor.
y