Bart Claeys studeerde productontwikkeling en ging nadien als web developer en interactive art director in de reclamewereld werken. Hij is ook bezieler van het creativeskills.be project. Sinds begin Oktober 2009 woont en werkt hij in Seatlle (USA). In deze blogpost vertelt hij meer over het waarom en het hoe van zijn vertrek naar de States.

6 oktober ben ik net 1 jaar in de States. De verhuis, het papierwerk, de zoektocht naar werk, de opstart van een freelance statuut, het opbouwen van een sociale cirkel…, als ik terugblik, is alles eigenlijk zeer vlot verlopen.
De US is niet zo’n moeilijk land om te integreren. Iedereen hier komt oorspronkelijk van elders ter wereld. Dat maakt het bijzonder boeiend én je voelt je er meteen welkom en zelden een vreemde eend in de bijt. Mijn keuze voor deze stad kwam voornamelijk door Amerikaanse vrienden. Ergens vrienden hebben is een niet te onderschatten factor bij het verhuizen naar een ander land!

Wat waren jouw drijfveren om naar de US te vertrekken?

“You never know”

Na mijn studies werkte ik eerste enkele jaren in Brussel en Antwerpen, maar na 10 jaar Antwerpen had ik het er wel gezien. Toen ik jaren terug eens drie maanden in San Francisco verbleef, werd ik door het virus gebeten. In 2008 deed ik mee aan de zogenaamde Green Card Lottery. Dit is een initiatief van de Amerikaanse overheid om 50.000 mensen jaarlijks de kans te geven om een verblijfs- en werkvergunning te winnen. Het komt erop neer dat je een webformulier invult en nadien bericht krijgt of je gewonnen hebt of niet. Ondanks de idee dat ik toch nooit zou winnen, vulde ik het toch formulier in. You never know. Hoe klein die kans ook was (ongeveer 0,5%): ik kreeg na enkele maanden totaal onverwacht het bericht dat ik in aanmerking kwam en de procedure mocht starten.

“Why not?”

Op dat moment was ik er nog steeds niet van overtuigd dat ik de procedure zonder kleerscheuren zou doorkomen. Wonder boven wonder was al mijn papierwerk in orde en werd mijn dossier een jaar later goedgekeurd.
Enkele maanden later, in volle crisis (vooral dan in de reclamesector), werd ik ontslagen en besloot ik de joker in te zetten en de stap te wagen. Why not? Ik had immers niets te verliezen en ik kon altijd terugkeren. Soms moet je niet te hard nadenken over een keuze maar moet je het gewoon doen.

Je woont nu enige tijd in USA, heb je ervaringen beleefd die je in BE nooit had kunnen beleven?

Het is een pakket aan verschillende kleine ervaringen die het interessant maakt om elders te wonen. De variëteit aan nationaliteiten en de uiteenlopende achtergronden van iedereen maakt iedere persoon iets unieker dan de gemiddelde Vlaming. De mensen zijn ook veel toleranter en gaan vriendelijker om met elkaar. Je wordt sneller aanvaard zoals je bent en krijgt meteen kansen. De inmenging van de overheid in jouw leven is gering. Deze mix zorgt ervoor dat je jou veel vrijer voel. Je doet wat je wilt en niemand beoordeelt je.

Het heeft natuurlijk ook een keerzijde. M.a.w. de overheid geeft minder om jou. Je moet je eigen boontjes doppen. Er is geen vadertje staat die inspringt als het even minder gaat. Maar dat maakt het leven hier ook bijzonder eenvoudig.

Een groot probleem van België is de complexiteit. Zelfs van de meest eenvoudige dingen – neem bijvoorbeeld het rookverbod – slaagt België erin om er een complexe zaak van te maken. Complexiteit leidt enkel tot tijdsverlies en opent ruimte voor vergissingen en misbruik. Amerika is een bijzonder goed georganiseerd land waardoor vele dingen – zoals het opstarten van een zaak – heel eenvoudig is.

Ook op gebied van natuur hebben de States heel wat te bieden. Washington State (niet te verwarren met Washington DC) is bijvoorbeeld bijzonder groen. Een herfst in Seattle is dus bijzonder mooi. Op enkele uren sta je met je snowboard op een berg en een vlucht van een klein uurtje brengt je naar het warme California met mooie stranden.

Uiteraard zijn dit geen unieke ervaringen en heeft Europa gelijkaardige ervaringen te bieden. Een groot verschil echter is dat ik meer financiële bewegingsruimte heb dan in België omwille van de hogere lonen en de lagere belastingen. Concreet hou ik op het einde van de maand over wat ik in Belgie brutto zou verdienen. Op die manier hoef ik minder te werken en kan ik meer leuke dingen doen, zoals op reis gaan of aan eigen projecten werken.

Het grote tijdsverschil – de klok negen uur terugdraaien – is wel iets dat ik heb onderschat. Het is op die manier iets moeilijker om contact met Belgie te onderhouden. Ik slaap immers tijdens de Belgische kantooruren en werk daarbuiten. Anderzijds is het met behulp van E-mail, Facebook, Twitter, Flickr, video.canvas.be, Google Voice en Skype nooit zo makkelijk geweest om het reilen en zeilen van vrienden & familie in het thuisland te volgen.
De verre afstand echter – minstens twee vluchten – blijkt achteraf gezien niet zo handig te zijn. Voor diegene die eraan denken om naar het buitenland te vertrekken zijn dit wel belangrijke dingen om mee rekening te houden. Op gebied van papierwerk, uitkeringen en dergelijke is verhuizen naar de States ook heel wat complexer dan binnen Europa.

Wij vonden het heel bevrijdend om na enkele maanden in het buitenland los te komen van bestaande verwachtingspatronen, gewoonten,… . Ervaar jij iets gelijkaardigs?

Er zijn echt wel merkbare verschillen tussen de States en België. Om (slechts) enkele voorbeelden te geven:

“Alles altijd en onmiddellijk”

Eén van de verschillen met Belgie zijn de openingstijden. Alles is veel langer open en sommige zaken sluiten nooit. Bye bye lange wachtrijen op zaterdag. In de States kan je werkelijk alles direct en altijd krijgen en dat word je bijzonder snel gewoon.
Je kan je dag dus naar believen indelen terwijl in België je jouw dag moet indelen naar gelang van de beschikbaarheid van de diensten. Ik had in België een beetje het gevoel dat er enkel ruimte is voor één type leven en dat dit vooral door de overheid wordt opgedragen. M.a.w. op zondag moet je rusten, op zaterdag moet je naar de supermarkt enzoverder. Je koopt best een huis en start best snel met kinderen, want als single zonder vastgoed word je financieel door de overheid maximaal uitgezogen.

“Het is moeilijk om je in de States belachelijk te maken”

Wat in België eenmalige trends zijn, blijft in de States bestaan. Roller skating, skate boarding en funky varianten ervan, je ziet het dagelijks en niemand voelt zich belachelijk. Iedereen respecteert elkaars expressies ook. Dat is plezant, je kan jezelf uitdrukken zonder dat er een Facebook groep over wordt gemaakt. Over-dressed, under-dressed – hoewel Engelse termen – bestaat dus enkel vooral in België.

Heb je een persoonlijke mission statement? Zo ja, welke is dat?

“The biggest risk is not to take any risk” is mijn favoriete slogan.
Dikwijls hoor ik mensen met een beetje afschuw zeggen dat ik veel geluk heb. Ze insinueren hiermee dat zij minder kansen hebben als ik. Maar dat is dikwijls niet correct. Veel mensen laten kansen voorbij gaan, of staan er niet bij stil dat ze kansen krijgen. Dikwijls is men bang voor het onbekende. Begrijpelijk. Ook ik heb daar last van.
Er is is echter een eenvoudige oplossing: voorzie een backup plan!

Dat is meteen mijn tweede levenswijsheid: Als je iets doet, hou er dan rekening mee dat het kan mislukken en anticipeer daarop. Als het dan fout gaat, komt het minder hard aan, omdat je jou er hebt op ben voorbereid en dan lijkt het niet eens op een mislukking. Een backupplan kan beteken wat geld opzij zetten. Of een bed bij een vriend waar je altijd bij kan blijven crashen, of in mijn geval gewoon terugkeren naar België. Tenslotte heeft een mens enkel een dak boven zijn hoofd, eten en vrienden nodig om te kunnen overleven. Zie Maslow’s model.

Je liet je eerder al uit over de verschillen tss ondernemen in USA en in BE. Wat is er voor jou fundamenteel anders? Waar kunnen we in BE nog iets van leren?

Amerikanen zijn geboren marketeers en netwerkers. Bedrijven zijn hier ook steeds op zoek naar talent. Belgische bedrijven gaan enkel op zoek naar talent als ze het nodig hebben.
Gedurende mijn eerste drie maanden in de States heb ik zo bijzonder veel bedrijfsmensen ontmoet. Het gaat er ook allemaal iets losser aan toe. Leeftijd speelt ook totaal geen rol. In Belgie staat leeftijd dikwijls in relatie met de functie die je krijgt, in de States is hiertussen geen verband.

In de States is geen enkel idee een zot idee. Ik heb de indruk dat in België kleine ideeën dikwijls worden ondergewaardeerd of afgedaan als een leuke gimmick waar geen geld mee te verdienen valt, laat staan investeringen mee te versieren. M.a.w. bedrijven zien de bigger picture niet, ze spelen te weinig in op trends. Wie had bijvoorbeeld ooit kunnen voorspellen dat Twitter zo groot zou worden?

Tenslotte wil ik de vinger naar de Belgische overheid wijzen die omwille van zijn inefficiëntie zijn bevolking en bedrijven in hun mogelijkheden beperken door hen aan superhoge belastingen te onderwerpen. Belgen staan hier dikwijls niet bij stil maar ze betalen bijna de hoogste belastingen ter wereld (en telefonie, en electriciteit,…). En wat krijg je ervoor in return?

Kortom, België is niet alles, de Verenigde Staten zeker ook niet (de cafés sluiten hier om 1u30!) dus reden genoeg om er op uit te trekken en te ervaren hoe andere landen het doen, nieuwe culturen te leren kennen en nieuwe opportuniteiten aan te gaan.

So go fo it!

(Dit is een selectie uit het interview, het volledige interview vind je hier: Interview BartClaeys)

Wil je onze verhalen in real time volgen? Nomadz.nu op Facebook of op Twitter

Gepost op October 28th, 2010 door Bart Claeys