April, 2010

in Dagboek, op 28/04 door | 2 comments

Burning Man

20100424-161232-CVA

We hebben uren gereden door uitgestrekte bergen en verlaten landschappen wanneer de mooi geasfalteerde weg over gaat in een brede ‘dirt road’. Terwijl de zon langzaam onder gaat, beginnen we aan de laatste 113km van onze trip. Op een enkele auto voor en achter, voelt het alsof we ons aan het einde van de wereld bevinden. Gsm ontvangst valt, zoals voorspelt, al na enkele minuten volledig weg en het laatste tankstation bevond zich 60km eerder. Maar zolang we niet te veel verkeerd rijden – wat ons redelijk onmogelijk lijkt hier – zou de volle tank net voldoende moeten zijn om ons tot en terug van onze bestemming te brengen.

Read the rest of this entry »

in Dagboek, op 21/04 door | 2 comments

Nieuwe Rijken

20100326-155343-CVASeth Godin roept op tot ongehoorzaamheid, een artiest te worden en zelf de krijtlijnen uit te zetten. Timothy Ferris schrijft een heel boek over hoe de Nieuwe Rijken, zij die rijk zijn aan ervaringen en tijd, het systeem hacken en geld zien voor wat het is, een middel. Stefan Saghmeister heeft het over de pracht van sabbatjaren, jaren waarin je door creativiteit en passie laat leiden. En iedereen kent ongetwijfeld de ontroerende ‘Last Lecture’ van Randy Pausch.

De meesten onder ons groeiden op in een wereld waar succes gedefinieerd werd als een bloeiende zaak of een mooie carrière aangevuld met het ‘huisje, tuintje, kindje’ patroon. Binnen de lijnen kleuren werd als absoluut noodzakelijk beschouwd. Een levensloop werd geijkt op de ‘algemene geplogenheden’ die als een soort blueprint aangaf wie en hoe we wel en vooral niet mochten zijn.

Maar times have changed, it seems.

Read the rest of this entry »

in Gedachten, op 11/04 door | schrijf een comment

Mini-pensioenen

Onze geeky vrienden die dit blog lezen kennen het concept van mini-pensioenen wellicht wel al. De rest misschien niet.
Het is zo simpel als het groot is…

Maar misschien eerst beginnen bij het begin: pensioenen zoals ze nu bestaan bestaan helemaal zo lang nog niet. Ze werden voor het eerst ingevoerd 1880 in Duitsland, een gevolg van de socialistische en communistische inspanningen van die tijd. Daarvoor waren je kinderen het appeltje voor de dorst. En dat verklaart nog steeds waarom er in zoveel landen mensen veel kinderen hebben: die blijven voor de ouders zorgen als ze ouder zijn.

Dat sociale stelsel is intussen een recht geworden in veel landen. Maar soms voelt het ook als een plicht.

Pensioenen leerde ik kennen toen mijn grootvader na een volledige loopbaan mocht stoppen met werken. Van de een op de andere dag werd hij, een sociale vitale man, werk-loos. Zat hij thuis. Hoefde hij niets meer te doen.
Een vreemd concept. Hij had zijn hele leven gewerkt naar dit moment. Een pensioen wordt vaak geopperd als de kers op de taart. De rest van je leven.
Read the rest of this entry »

in Gedachten, op 10/04 door | 1 comment

Technology rules.

computer

Waar we eerder beiden wisten dat we graag veel en ver wilden reizen, zagen we dat voordien slechts mogelijk in vakanties.
Toen ik Catherine graag een jaar weg wilde naar elders, en ik al een tijdje van thuis uit werkte voor school -omdat het internet er niet werkte, en ik anders als webmaster technisch werkloos was- opperden we dat ik mijn werk kon meenemen.
Maar ik geloofde daar toen niet helemaal in.
Ik was al eerder weggegaan, en had toen mijn klantenbestand zien wegslinken tot 0. En bij terugkomst kon ik van die 0 starten. Daar had ik geen zin meer in.

Dat idee veranderde na het lezen van 4hour work week.
Het kon wel. Anderen deden het. De technologie was uitermate veel verbeterd op 4 jaar. Iedereen kende Skype intussen wel al.
En toen het idee van weg gaan voor een jaar nog eens geopperd werd, werd het niet meer weggekatapulteerd.
Read the rest of this entry »

in Dagboek, op 03/04 door | 2 comments

De eerste 5k zit erop. Bedankt, u was een fijn publiek.

20100402133256-southafrica-IDIk was een sportief kind. Toen ik 4 was stuurden mijn ouders me op aanraden van de dokter op turn-, zwem- en tennisles. Om mijn energiepeil ‘manageble’ te houden. En sporten bleek wel iets voor mij. Ik deed het graag en bleek er ook wel goed in te zijn. Ik was 9 toen ik 1,5km zwom en een ‘shuttle run’ werd steevast probleemloos afgewerkt. Men vroeg me (doorgevoerde) trainingen in zwemmen, turnen en lopen bij te wonen. Alleen was competitie bij ons thuis uit den boze, dus bleef het allemaal recreationeel.

Maar dan kwamen mijn tiener- & studentenjaren met leukere dingen. Uitgaan, en festivals. Op café gaan en rondhangen. Met alles wat erbij hoort. En sport verdween op de achtergrond. Op dansen tot de vroege ochtend in het weekend na. Ook sport, maar net iets minder gezond.

Read the rest of this entry »