Nieuw hier? Schrijf je in op onze RSS feed. Bedankt voor je bezoekje!
Geen idee wat RSS is? Check it out op Wikipedia
People are always asking about the good old days. I say, why don’t you say the good now days? Robert M Young
Nieuw hier? Schrijf je in op onze RSS feed. Bedankt voor je bezoekje!
Geen idee wat RSS is? Check it out op Wikipedia
People are always asking about the good old days. I say, why don’t you say the good now days? Robert M Young
Een vraag op Facebook: Toon maar eens hoe je de stad daar onveilig maakt op de brommertjes.
Awel, azo:

Chiang Mai’s omgeving is onder de motards bekend als een van de mooiste routes om wereldwijd te nemen: cruisen in de bergen op piekfijne geasfalteerde wegen met heerlijke bochten. En rondom rijstvelden en regenwoud.
Ik ben geen echte motard (en heb al zadelpijn na een uur) maar kan toch intens genieten van enkele goeie bochtjes. Catherine daarentegen vindt daar maar niets aan. Bij toeval stootten we op een oud meneertje met een al even oud motootje, te huur.
Een 125cc zoals ik er al een tijdje een zocht: moto genoeg voor mij, mobilette genoeg voor Catherine.
De beslissing was snel gemaakt. Een snipperdag snel genomen.
En maar cruisen. En foto’s maken.
Lees de rest van deze post »
Als we in een restaurantje zitten en een paar Duitse toeristen, wiens gerecht hun duidelijk niet smaakte maar dit niet meldden aan de ober, vervolgens zonder veel boe of ba zien weigeren te betalen voor het eten dat ze toch grotendeels opgegeten hebben, dan krijgen wij plaatsvervangende schaamte.
Vooral wanneer wij juist hetzelfde voorgeschoteld krijgen: een steak, met verse groenten, en unaniem ‘het beste wat we hier al aten’ bestempelen.
(Ja het vlees is droger dan in Europa, maar hier zijn dan ook geen vetmesterijen, geen koeienfabrieken, en geen kweekvoer.)
Vooral ook als we de rekening voorgeschoteld krijgen: 360 Baht, dat is 360 oude franken. Of nog geen 10 euro, voor 1l bruisend water, een steak met groentjes en een heerlijk gemarineerde kippebil met rijst.
Lees de rest van deze post »
Vorig weekend verkenden we de omgeving een beetje. Meerbepaald de diepte van de rivieren. En hoe het voelt om in de regen te raften…
Enkele foto’s:
Keep a green tree in your heart and perhaps the singing bird will come. Chinees gezegde
Het is gek te zien hoe snel men zich aanpast aan dingen. Dingen in het algemeen.
Een olifant over straat zien lopen, door het rood snorren omdat iedereen dat doet, elke dag gaan eten omdat thuis koken hier geen traditie is.
Of je druk maken dat je deze keer 300 Baht hebt betaald voor lunch, terwijl dat anders nauwelijks 100 Baht is. Daar echt ambetant van lopen.
Want je voelt je dom en afgezet. 300 Baht dat is duur en ongewoon veel geld.
En dan de rekensom maken.
300 Baht, dat is 7,5 euro.
Voor een onbeperkt buffet van sushi…
Hum. Ja…
Ik denk dat we ons serieus gaan mogen aanpassen als we terug in België zijn…
Lifestyledesign zoals wat wij aan het doen zijn slaat natuurlijk niet alleen op ‘je koffers pakken en location independent leven’ zoals Timothy Ferris het preekt in zijn 4hourworkweek.
Lifestyledesign in zijn definitie is ‘Je leven zelf vormgeven, los van de uitgestippelde of sociaal/historisch bepaalde manieren’.
Met daarbij het die uitgestippelde waarden in vraag stellen.
Is je hele leven werken naar een pensioen toe wel dé manier? Hoelang bestaat dit concept al, en is het omdat we ermee opgegroeid zijn een goeie reden om het ook te doen?
Om maar te zeggen dat lifestyledesign ook gewoon thuis kan.
We kennen een paar fantastische mensen die dit lifestyledesignen al lang doen zonder er die noemer op de plakken. Schitterende mensen met een verhaal dat we u niet willen onthouden.
Meet Giovanni en Mireille.
Lees de rest van deze post »
‘Your time is limited, so don’t waste it living someone else’s life. Don’t be trapped by dogma – which is living with the results of other people’s thinking. Don’t let the noise of others’ opinions drown out your own inner voice. And most importantly, have the courage to follow your heart and intuition. They somehow already know what you truly want to become. Everything else is secondary.’
Steve Jobs